Były mąż zabrał swoją nową miłość na wspólne wakacje z dziećmi.

Nigdy nie utrudniałam Darkowi kontaktów z naszymi dziećmi. Wręcz przeciwnie, powtarzałam mu za każdym razem, że dzieci powinny widywać się z obojgiem rodziców i spędzać z nimi czas. I tylko ze względu na dzieci powinniśmy utrzymywać relacje na tyle przyjacielskie, na ile to możliwe.

Pomimo tego, że nasz rozwód nie był spokojny i ugodowy, to udało nam się nie kłócić przynajmniej o dzieci. Ustaliliśmy, że zostaną ze mną, a Darek będzie regularnie płacił alimenty i pomagał w razie potrzeby (na przykład w przypadku choroby czy czegoś takiego). Ja z kolei nie będę utrudniała kontaktów ojca z dziećmi, a nawet zgodzę się od czasu do czasu na ich wspólne wyjazdy.

W zasadzie oboje dotrzymywaliśmy umowy i każde z nas spokojnie żyło własnym życiem. Dwa lata po rozwodzie poznałam mojego obecnego partnera. Szymon jest bardzo dobrym i przyzwoitym człowiekiem, więc mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Od razu znalazł wspólny język z dziećmi i można nawet powiedzieć, że się zaprzyjaźnili.

Darek natomiast nie był w tym czasie w stałym związku. Wiem, że często zmieniał kobiety i nie miał wobec nich żadnych poważnych zamiarów. Ale ponieważ mnie to nie dotyczyło, a on nie wprowadzał dzieci w swoje burzliwe życie, nie wtrącałam się. Nie jesteśmy już razem, więc nie miałem nawet prawa czynić jakichś morałów mojemu byłemu mężowi.

No i tak sobie żyliśmy. Dzieci często odwiedzały swojego tatę, a ja budowałam nowy związek z Szymonem. Nawet się do nas wprowadził i już mi się oświadczył. Właśnie przygotowujemy się do tego, żeby zostać prawdziwą rodziną.

Niedawno Darek zaproponował, żebyśmy pojechali wszyscy razem na wakacje. To mnie zaskoczyło, bo do tej pory staraliśmy się spędzać ze sobą jak najmniej czasu. Jednak wydawało mi się, że to może być dobry pomysł – dzieci powinny widzieć mamę i tatę szczęśliwych. Darek zgodził się nawet, żeby Szymon pojechał z nami i powiedział, że też nie będzie sam. Ta informacja sprawiła, że trochę się spięłam. Znając Darka, bałam się sobie wyobrażać, kto z nim będzie.

Nie zrozumcie mnie źle, nie byłam zazdrosna. Miałam tylko nadzieję, że to poważny związek i że Darek nie będzie przedstawiał dzieciom jakiejś pierwszej lepszej. W końcu to bezpieczeństwo i komfort moich dzieci są najważniejsze. Jak zawsze Szymon mnie uspokoił i obiecał, że będzie miał wszystko pod kontrolą. Cieszyłam się, że mam przy sobie mężczyznę, na którym można polegać w każdej sytuacji.

Ogólnie przygotowywaliśmy się do tej podróży do Turcji i byliśmy nastawieni na fantastyczny urlop. Już na lotnisku spotkaliśmy się z Darkiem i jego dziewczyną. Cóż, jak ją opisać – cała odpicowana, pomalowana. Na pierwszy rzut oka widać, że to nie jest kobieta stworzona do rodzinnego życia. A kiedy się odezwała, stało się to jeszcze bardziej zauważalne. „Cześć! A cóż to za przystojniak?” – powiedziała do naszego 12-letniego syna.

A Szymonowi i mi o mało oczy z orbit nie wyszły. Kto tak rozmawia z nastolatkiem? Ale nie było czasu, żeby się tym zająć, pospieszyliśmy do odprawy.

Jak pewnie się domyślacie, ona i ja nie zaprzyjaźniłyśmy się, wręcz przeciwnie – nawet nie chciałam przebywać obok niej. Ona to chyba wyczuwała i ciągle się mnie trzymała, nie mogłam sama zrobić jednego kroku. Nie wiem, czy chciała się zaprzyjaźnić, czy robiła to z czystej złośliwości. Ale przez cały urlop straszliwie mnie irytowała.

Darek udawał, że nic się nie dzieje, chociaż w moich emocjach szalała burza. Ale co tam ja, ta kobieta uznała, że teraz to są również jej dzieci. Starała się spędzać z nimi czas, a jak coś nabroili, to na nich krzyczała. Na to nie mogłam przymknąć oczu – stawiałam opór i się wykłócałam, jakie ona ma prawo strofować moje dzieci? Pierwsza lepsza, która akurat wpadła w oko mojemu byłemu mężowi, będzie sobie przyznawać takie prawo? O, nie!

Wtedy Darek zrobił coś, co było dla niego nietypowe – stanął w obronie swojej dziewczyny. Powiedział, że ona ma takie same prawa, jak mój Szymon. To mnie jeszcze bardziej rozzłościło, bo jak można utożsamiać jakąś przypadkową kobietę z moim prawie mężem?

Nie dogadaliśmy się i dobrze, że wreszcie trzeba było wracać do domu. Postanowiliśmy nie rozpalać jeszcze bardziej tego konfliktu i ustalić wszystko w domu, kiedy emocje opadną.

Ale się nie udało – zrodziło się we mnie jakieś takie poczucie własności wobec dzieci i nie chciałam, żeby utrzymywały kontakt z dziewczyną ojca. Kiedy Darek przyszedł się dogadać, wszystko mu powiedziałam. Wyraziłam też swoją opinię na temat tej kobiety – że nie jest partnerką dla Darka, a tym bardziej nie pasuje do roli macochy dla naszych dzieci.

Uważam, że zrobiłam wszystko jak należy i mam nadzieję, że moje słowa dotrą do mojego byłego męża. A na razie znowu się unikamy i nie wybieramy się już razem na urlop.