Widząc, jak Szymon zamiast rozwiązywać zadanie w zeszycie rysuje kolejnego Spider-Mana, rodzice zdawali sobie sprawę, że beztroska i dostatnia przyszłość w ich rodzinie czeka tylko kota.

Patrząc, jak Staś znów bazgrze w zeszycie kolejne wyobrażenie Spider-Mana zamiast przepisać warunki zadania, jego rodzice wiedzieli już na pewno, że beztroska i dostatnia przyszłość w tej rodzinie czeka jedynie kota. Dziesiątki korepetytorów nie były w stanie zaszczepić chłopcu choćby cienia miłości do matematyki czy fizyki. Wręcz przeciwnie z każdym kolejnym nauczycielem Staś coraz bardziej odpływał w rejony filozofii. Świat to marność nad marnościami, przekonywał sam siebie. A prawdziwe szczęście mieści się w lenistwie, pączkach z czekoladą i bajkach na YouTube.

Gdy rodzice byli już o krok od rozpaczy, tata natrafił w internecie na dość podejrzane ogłoszenie: Sprzedam sztangę i zaszczepię miłość do przedmiotów szkolnych oraz sportu u dzieci, krewnych, znajomych lub sąsiadów. Autorska metoda. Pracuję z matematyką, historią, polskim, angielskim, bicepsem, tricepsem, nogami, barkami, literaturą, klatą. Felek.

Poziom rodzicielskiej ostrożności drastycznie spadł w obliczu totalnej beznadziei. Tata chwycił za telefon, a po kilku sygnałach w głośniku usłyszał ciężko dyszący głos.

Słucham. W tle coś miarowo pobrzękiwało.

Dzień dobry, dzwonię w sprawie ogłoszenia.

Sztangę już sprzedałem, odparł Felek i niemal się rozłączył.

Nie, nie! Syn do nauki matematyki, polskiego, literatury…

Wiek, waga, umiejętności ucznia.

Ta konkretność Felka jednocześnie budziła inspirację i lęk. Między stukotem żelaza a gwizdem skakanki tata miał wrażenie, że przez słuchawkę przesączył się zapach potu.

Dziewięć lat, dwadzieścia pięć kilo, prawie już dodaje pisemnie i…

Ile robi pompek?

Co proszę? Tata przetarł ucho.

Pompki i podciągnięcia.

Nie wiem… może z pięć?

Przyrostek od końcówki odróżnia?

Eee… tu musiałbym żonę zapytać…

Jakie w domu są narzędzia?

Narzędzia?

Cyrkiel, kątomierz, ekspander, hantle?

Drewnianą linijkę mamy.

Zrozumiano. Proszę sms-a z adresem, będę za godzinę, powiedział Felek i krzyknął: Szerzej nogi, plecy prosto! To nie do pana, mam teraz historię, po czym rozłączył się bez ceregieli.

Ojciec chwilę jeszcze stał wyprostowany, nogi szeroko, plecy wyprężone, po czym ruszył do Stasia.

Na informację o nowym korepetytorze Staś jak zwykle zareagował podkręceniem głośności telewizora i zamówieniem herbatki z kanapką. Chłopak na wszelkie naukowe zabiegi był absolutnie odporny.

Nagle zadzwonił dzwonek. Mama Stasia rzuciła okiem przez wizjer i zobaczyła klatę budzącą niepokojącą zazdrość.

D-d-zień dobry, do przedpokoju weszła obłędnie napakowana, pachnąca szamponem kokosowym góra mięśni zwana Felkiem. Gdzie wasz olimpijczyk?

W-w-wit…

No i przyszła ta mięśniakowa łajza z opla, której pod wycieraczką groziłeś, że poprawisz wzrok, wyszeptała mama.

Przepraszam bardzo, zaszło nieporozumienie kiedyś byłem okulistą teraz już nie.

Felek Eugeniusz, korepetytor aktualnie, przedstawił się nasz bohater.

A to pan! zza szafy wypełzł Wojtek, tata Stasia. Proszę bardzo, torba dla pana.

Felek podał ogromną torbę hokejową, a gdy tylko Wojtek ją przejął, niemal zapadł się pod podłogę. Kot, który akurat przechodził, pobił rekord świata w sprintach przez dwie zamknięte drzwi.

Co tam pan tyle dźwiga? dyszał tata, wciągając torbę do pokoju syna.

Materiały edukacyjne. Podstawówka i przedmioty praktyczne.

Staś jak zwykle wtapiający się w kanapę, zerknął lekko znad ekranu, kiedy drzwi się otworzyły.

Do siebie! Do siebie! krzyczał Wojtek. Ale było już po wszystkim, Felek szedł jak czołg i rozglądał się po ścianach pokoju.

Macie wiertarkę udarową?

Po co?

Na polski, wyciągnął z torby drążek do podciągnięć, worek bokserski i linę.

Zaraz o sąsiada zapytam… Wy się chyba poznajcie, to Staś. Tata postawił syna obok Felka. Synek, to pan Felek Eugeniusz, wasz nowy nauczyciel.

Skąd pan wziął tyle muskułów? zapytał Staś zamiast przywitać się.

Dodawałem w kolumnie, odparł Felek i zaczął ustawiać na podłodze krążki od sztangi.

No to bawcie się dobrze, rzucił tata i ulotnił się z pokoju.

Jesteś silniejszy od Spider-Mana?

A Spider-Man wyciska dwieście na klatę?

Staś nie wiedział, o co chodzi, ale chyba nie.

Ja nie lubię lekcji, postanowił od razu postawić sprawę jasno.

Lekcje są dla przegrywów. My będziemy robić brzuszki!

Felek rozłożył się na podłodze i zaczął ćwiczyć. Staś patrzył z boku w nadziei, że zaraz ten dziwak się zasapie. Ale nie! Korepetytor tylko zmieniał tempo i dokładane obciążenie. Po brzuszkach były hantle, potem ekspander i pompki na zakończenie.

No i co, wszystko zapamiętane? Chcesz być silny? Czy zamierzasz jak twój mutant przez całe życie babrać się w pajęczynach i kurzu?

Staś pokręcił przecząco głową.

No właśnie! To jazda, wszystkie ćwiczenia trzy razy po czterdzieści pięć minus trzydzieści dziewięć. Od brzuszków.

Ile to jest?

No to zgadnij!

Wiertarki udarowej nie znalazłem, tylko zwykłą, wskoczył do środka tata, a widząc syna ćwiczącego pompki, zamarł w osłupieniu. Ja to chyba później wrócę, wymamrotał i cichutko zamknął drzwi.

***

Następnego dnia, o wpół do szóstej rano, rozdzwonił się domofon. Tata, z jednym okiem ledwo otwartym, już szykował wiązankę przekleństw dla nieproszonego gościa. Ale gdy zobaczył w progu Felka, którego łysina przypominała kopułę Złotych Tarasów, uznał, że nie starczy mu tekstu na taką powierzchnię. Miał wrażenie, że Felek przez noc jeszcze spuchł, a worki pod oczami miał jak bicepsy.

Historia z geografią, proszę się ubrać w tenisówki, szorty i koszulkę. Dziś bieg na orientację, z analizą rzeźby terenu i dziejów miasta.

On jest dopiero w trzeciej klasie, nie ma jeszcze tych przedmiotów, ziewnął Wojtek.

Zaliczy po drodze. A jeszcze do tego wiersze. Dołączysz?

Nie, ja w szkole byłem orłem.

W którym roku Tatarzy wyszli z Mazowsza?

Eee, muszę obudzić syna, wymigał się tata i poleciał do pokoju Stasia.

Po chwili wrócił szeptem:

Młody nie wstaje.

Ubrać go, obudzi się w biegu, rzucił Felek.

***

Trzy razy w tygodniu Felek pojawiał się pod drzwiami Stasia i zaczynało się. Poniedziałek: klata-triceps-barki-matematyka-polski; środa: plecy-biceps-literatura-angielski; piątek: nogi-geografia-historia.

Po trzech tygodniach Staś wyszedł do kuchni bez koszulki, a tata, widząc sześcioraczki na brzuchu syna, odruchowo zasłonił własnego befsztyka czajnikiem. Chłopak stwardniał, przestał się garbić i zaczął upominać rodziców za siedzący tryb życia.

Wojtek, coś mi tu śmierdzi, skomentowała kiedyś przy kolacji mama Stasia. Wiesz, o co mnie poprosił na urodziny?

Chyba o Xboksa, już mnie pytał.

Nie! O drabinkę gimnastyczną i blender do smoothie. Ja się boję, że ten Felek to żaden korepetytor, tylko jakiś zwariowany trener, który zaraz nam dziecko wykończy!

Przesadzasz, przecież robią matematykę.

A widziałeś u nich choć jeden podręcznik?

Tabelę kalorii.

No właśnie! Przecież te wszystkie mięśniaki to wiadomo…

Co wiadomo?

Że do najmądrzejszych nie należą, postukała w stół dla podkreślenia.

Ale może lepiej głupi osiłek niż cherlawy kujon?

Najlepiej normalne dziecko! Ja chcę, żeby te treningi się skończyły!

I wtedy rozbrzmiał dzwonek telefonu.

To wychowawczyni, rzuciła, odbierając.

Halo? Co zrobił? Tak, już zaraz będę.

I co?

Staś wywołał bójkę. No widzisz! Mówiłam! Skończy się źle.

Idę z tobą.

***

Taksówką dojechali pod szkołę i od razu trafili na dywan do dyrektora.

No pięknie, korepetytor taki dobry, a dziecko w trzeciej klasie już pod tablicę do dyrekcji…

Gabinet aż pękał w szwach od rodziców, dzieci, pedagoga i wychowawczyni. Hałas taki, że w sąsiedniej sali muzycznej samoistnie nastroiło się pianino.

Proszę bardzo, tutaj jest szkoła, nie siłownia! warknęła jakaś mama.

Co się w ogóle stało?

Głos zabrała wychowawczyni.

Staś zmuszał kolegów na przerwie do zabawy w drabinkę, każąc liczyć wyniki przez dzielenie ułamkowe.

Do czego?

Podciągania na drążku, z coraz większym obciążeniem, wytłumaczył Staś.

Cisza! Koledzy tego nie chcieli, a Staś groził im karą.

Sami zaczęli, chcieli mnie pobić za to, że ich poprawiałem, kiedy używali niepoprawnych słów.

Poprawiałeś jak?

Tłumaczyłem, jak odmienia się przywalony i czepialski. Zaatakowali mnie, więc odpowiedziałem jak mówi Felek Eugeniusz: Jak masz dużo energii, podciągnij się sto razy. Zamiast bić się z dzikusami, naucz dzielić ułamkami. Staś lekko się zarumienił.

On groził, że jak jeszcze podejdziemy, wyciągnie z nas pierwiastki! poskarżył się kolega.

Taki neandertalczyk nie powinien się obracać wśród naszych dzieci!

Alicja, zaraz, zaraz ocknął się w końcu tata Stasia. Czyli bójki nie było?

Rodzice pokrzywdzonej strony pokręcili głowami.

Czyli mój syn zamiast agresji odpowiedział matematyką i ćwiczeniami?

I jeszcze kazał biegać po boisku i uczyć się Tuwima!

No widzisz, mówiłaś, że będziemy mieli osiłka głupka, ucieszył się Wojtek, na co mama tylko wzruszyła ramionami.

Chciałabym państwa przeprosić, odezwała się nieoczekiwanie dyrektorka.

Niech to on przeprasza! wrzasnął jeden z rodziców, wskazując Stasia.

Nie państwa, tylko rodziców tego chłopca. Wasz syn jest naprawdę wzorowy, zwróciła się do Wojtka i jego żony. Ale biorąc pod uwagę wszystko, co dziś usłyszałam… musimy go przenieść.

Sprawiedliwość!!! ucieszyli się rodzice. I dobrze, wasz mięśniak odpadnie, a wy z nim!

Przenosimy go do czwartej klasy. Zdecydowanie wyprzedza program, ucina pani dyrektor.

W gabinecie zapanowała niezręczna cisza, wyraźnie słychać było jak zawistne myśli rysują rowy w mózgach strony oskarżającej. Ludzie powoli powlekli się do wyjścia, unikając wzroku reszty.

Halo, Felek Eugeniusz? Mamy sprawę: Staś przechodzi do czwartej klasy, dochodzą nowe przedmioty… powiedział przez telefon tata.

***

Tydzień później Staś faktycznie zaczynał w czwartej klasie. Po kolejnych dwóch jechał już na zawody z crossfitu i szykował się do swojej pierwszej dziecięcej olimpiady literackiej. A miesiąc później Wojtkowi zadzwonił jeden z rodziców pokrzywdzonych kolegów i poprosił o numer do Felka Eugeniusza.

Z czasem powstała dziecięca sekcja z profilem łączonym, z której wywalali nie za wyniki w sporcie, ale przede wszystkim za kiepskie oceny w dzienniku.

A kot kot wciąż miał się lepiej niż wszyscy.