Wyimaginowana przyjaciółka

Wyimaginowana przyjaciółka

Przy Jagodzie już trzeci dzień kręciło się mnóstwo uczniów. Dziewczynka zdobyła w całej szkole miano jasnowidzki i prawdziwej psycholożki. Każdy chciał podzielić się z nią swoimi problemami i usłyszeć radę. Zaczepiali ją pod łazienką, dosiadali się do niej w stołówce, przynosili jej cukierki, zeszyty z zadaniami domowymi lub inne drobiazgi, których z niewiadomego powodu zawsze odmawiała.

Podoba mi się Kuba z 5b. Jak myślisz, czy założymy razem rodzinę? zapytała rozmarzona koleżanka z klasy, Kasia.

Nie polecam. Kuba tylko udaje takiego porządnego, a kręci w nosie i lubi swoje baboki zjadać. Jeść ci przy nim nie zabraknie, ale na tym się skończy. Tak ci całe życie przeleci odpowiedziała Jagoda, popijając herbatę i przeżuwając drożdżówkę.

Fuj, straszne! A Radek? Przecież same piątki zbiera i na gitarze gra zapytała z nadzieją Kasia.

Radek to tylko udaje aniołka. Kotom puszki do ogonów przywiązuje i goni po podwórku. Będzie złośliwy, a do tego, zobaczysz, z czasem zacznie pić.

Czemu tak uważasz?

A widziałaś kiedyś trzeźwego gitarzystę? Lepiej się jeszcze tym nie przejmuj masz czas. Chłopcy nie uciekną. Skup się lepiej na poprawie z matematyki i przestań obgryzać paznokcie, bo robaki ci się zalęgną.

Ja nie mam przyjaciół. Każdy mówi, że jestem grubas i nikt mnie nigdzie nie zaprasza poskarżył się Paweł z 4c, odtrącając Kasię tak, że zjechała na drugi koniec ławki.

W środę zaczynają zapisy na judo. Możesz się zgłosić do pana od WF-u. Nie schudniesz jakoś drastycznie, ale przestaną ci dokuczać. I nie rzucaj już tak twoją przyszłą żoną rzuciła z uśmiechem Jagoda.

Jagoda wstała i zaniosła tacę do zmywaka.

Jagódko, jak myślisz, mam w tym roku zapisać się na kurs prawa jazdy, czy poczekać jeszcze rok? zagadnęła niby mimochodem pani Magda od geografii.

Pani Magdo, żeby robić prawko, trzeba auto mieć, a pani ma tylko starą ojcowską Skodę. Widzi pani różnicę?

No chyba wybąkała nauczycielka.

Jagoda z westchnieniem umyła ręce i dodała:

Sprzedajcie tego złoma, a za kasę kupcie rower i porządne spodenki w dwa miesiące i tak będą panie podrzucać do pracy. A najlepiej to weźcie kredyt hipoteczny teraz są niskie raty, a mieszkać z rodzicami po trzydziestce nie bardzo wypada. Mówię, jak znawca.

Pod uważnym spojrzeniem osłupiałej nauczycielki Jagoda powędrowała na lekcję techniki.

Podczas gdy inne dziewczyny przez czterdzieści minut uczyły się przyszywać guziki i nawlekać igłę, Jagoda zdążyła zaszyć z domu przyniesione spodnie, zwęzić spódnicę i na szydełku zrobić parę skarpetek, które wręczyła pani od techniki z komentarzem, że w ciąży to trzeba trzymać nogi w cieple. Nauczycielka natychmiast wybiegła z sali po test ciążowy, a dzień później cała klasa zajadała się czekoladowym tortem, który przygotowała dla Jagody w podziękowaniu.

W domu również zachowywała się nietypowo. Zbeształa mamę za kupiony w sklepie mielony i sama ulepiła pierogi. Wieczorem zamiast wchodzić na YouTubea usiadła do Trzech muszkieterów i wciąż z kimś szeptała pod nosem. Ojciec zerkał na nią zza komputera, a Jagoda zwróciła mu uwagę, że garbi się i mógłby dla odmiany wytrzepać dywan, a nie szperać po szemranych stronach.

W szkole rozchodziły się coraz dziwniejsze plotki, nauczyciele zaczęli się niepokoić i domagać wizyty psychologa. Zorganizowano spotkanie na dużej przerwie zebrał się cały komitet, łącznie z dyrektorem.

Jagódko, powiedz nam, ktoś cię w szkole krzywdzi? zagaił pan doktor z zadbaną brodą i w modnych okularach.

Krzywdzi mnie głównie to, że szkoła dostała dofinansowanie w złotówkach, a na salę gimnastyczną kupili tylko starego kozła i dwa metry liny odpowiedziała beznamiętnie.

Wszyscy spojrzeli na dyrektora, który nagle musiał pilnie udać się na spotkanie przez otwarte okno.

Nikt się z tobą nie przyjaźni?

Przyjaźń to pojęcie względne mruknęła Jagoda, kręcąc warkocze. Dziś się bawisz w berka na przerwie, a jutro twoja koleżanka zmywa naczynia w twoim domu, podczas gdy ty załatwiasz ulgi podatkowe.

Skąd te podatki i naczynia? Kto ci takie rzeczy opowiada?

Moja przyjaciółka.

Właśnie tu mamy problem! Czy możesz ją tu zaprosić?

Ale ona tu jest odparła spokojnie, czym wywołała lekki szok wśród zebranych.

Nie widzimy jej. Jak się nazywa?

Stefania Pawłowa.

No to ile ona ma lat?

Siedemdziesiąt.

Co ci jeszcze mówi?

Że trzeba myć zęby od dziąseł, że pies na naszym podwórku nie jest zły, tylko głodny i wystraszony, że nie wolno zapominać o rodzinie. I jeszcze, że państwu przez ostatnie pięć lat źle naliczano podatek od nieruchomości powinniście zgłosić się do urzędu i przeliczyć według aktualnych stawek, a nie jak wam naliczali z urzędu.

Psycholog zrobił notatki, szczególnie podkreślając to ostatnie zalecenie.

Na koniec zrobiono telefon do rodziców.

Poczekajcie, przecież tak się nazywała moja mama! wrzasnął w telefonie podekscytowany ojciec. Zmarła dziesięć lat temu.

W gabinecie rozległy się szepty i westchnienia.

No właśnie. Dziesięć lat minęło, a nikt nawet nie odwiedza. Trawa zarosła, płotek się chwieje mruknęła obrażona Jagoda.

No wiesz zawsze miałem zamiar, tylko jakoś nie było czasu bełkotał ojciec do słuchawki.

Spotkanie dobiegło końca.

Następnego dnia cała rodzina wybrała się na cmentarz. Jagoda nigdy nie widziała babci, znała ją tylko z krótkich opowieści taty. Nagrobek znaleźli z trudem marmurowe pole rozrosło się tam, gdzie dawniej był sosnowy zagajnik.

Dziewczynka położyła bukiet żółtych tulipanów w starym plastiku. Tata naprostował ogrodzenie, mama oczyściła chwasty.

Tato, babcia mówi, że jesteś dobrym człowiekiem, tylko już zupełnie pochłoniętym przez pracę i internet dlatego nie masz czasu nawet dla mnie.

Ojciec spłonął rumieńcem i ze zrozumieniem przytaknął.

Powiedz, że to zmienimy pogładził córkę po głowie, a potem zdjęcie na nagrobku.

Teraz jest spokojna i nie będzie już do mnie przychodzić, chociaż będę za nią bardzo tęsknić, bo była bardzo dobra, pogodna i mądra.

To prawda. Babcia była wyjątkowa i przejrzała ludzi na wylot. Coś jeszcze ci powiedziała?

Tak. Że twoja dieta ogórkowa to kompletna bzdura. Jak chcesz schudnąć, idź na siłownię. I że zakładanie konta walutowego to był bez sensu wszystko trzeba dobrze przeliczyć. A ten najtańszy beton na fundament pod saunę

Już jako dorosły facet wiem, że czas z rodziną i pamięć o przodkach są najcenniejsze zaniedbać to łatwo, ale naprawić czasem trudno. A szybkie rady znikąd, jak i dobre uczynki, wracają do człowieka szybciej, niż można się spodziewać.