JAK WADZIK PRZEDSTAWIŁ SWOJĄ DZIEWCZYNĘ MAMIE…

Dziennik, 14 maja

Mamo, poznaj moją dziewczynę Jagodę próbowałem powiedzieć to tak, jakby od niechcenia, ale nerwy dawały o sobie znać w moim głosie. I tak w ogóle… chcielibyśmy no, wiesz tego…

Oho, synku Co ty chcesz, to ja już dawno wiem mama z uwagą przyglądała się mojej wybrance. Ale czy ona też tego pragnie? Jagódko, dobrze znasz mojego syna?

Oj, znam Jagoda odpowiedziała bez cienia skrępowania. Na wylot.

Co powiedziałaś? Zaskoczona mama aż przeszła na pan/pani. Dziewczyny tak mówią?

A czemu nie? Mamy przecież w naszym języku takie powiedzenie znać kogoś jak własną kieszeń. Ale po co mówić o Władku. Powinniśmy się lepiej poznać, pani Hanno. Może wcale do siebie nie pasujemy?

Jak to? mama była nieco zbita z tropu.

No bo, wie pani, skoro będziemy musiały razem czekać po nocach, aż Władek wróci z tych swoich nocnych wędrówek… I jeszcze razem będziemy słuchać, jak chrapie po pijaku.

A czemu ja? mama wyraźnie nie umiała przejąć inicjatywy. Przecież będziecie spać osobno… Mam nadzieję

Ale przecież każda matka i tak nasłuchuje pod drzwiami. Taka jest polska mama!

Ej, co wy tam o mnie opowiadacie? wtrąciłem się, nie wierząc własnym uszom.

Cisza! przyszłe krewne wykrzyknęły chórem.

No dobra, pani Hanno, a bić się pani nie lubi? Bo Władek coś nie chce o tym mówić.

Co? Bić się? Mama aż oczy wytrzeszczyła. Jak to, kobiety się biją?

Jeszcze jak Jagoda się uśmiechnęła przewrotnie. Niektóre to i męża potrafią przeczołgać, byle się nie nudzić.

Jezus Maria mama złapała się za głowę. Co za teksty Co za obyczaje…

Ależ nie panikujcie, pani Hanno Jagoda spojrzała na nią z przymrużeniem oka. Proszę przyznać, choć raz w życiu chciała pani dać mężowi w łeb? Albo synkowi?

Yyy mama już prawie się przyznała, ale jednak się zreflektowała. Nie, nigdy.

Doceniam elegancką postawę uśmiechnęła się Jagoda ale aż trudno mi wierzyć. Jak można być mamą takiego chłopaka i ani razu nie mieć ochoty trzepnąć go w tyłek? No właśnie, w dzieciństwie Władek dostawał klapsy?

Oczywiście, że nie! tym razem mama szczerze odpowiedziała.

Ej! próbowałem znowu wejść w rozmowę, ale tylko usłyszałem:

Cisza!

Oj, za bardzo go pani oszczędzała, pani Hanno… Jagoda pogładziła mnie po plecach z lekkim uśmiechem. Takim chłopakom przyda się czasem klaps na otrzeźwienie. Ale serio, pani syn jest porządny. Wystarczy go jeszcze trochę pokierować. A może napijemy się herbaty? Przy herbatce rozmowy schodzą na poważne tematy. Mam nawet sernik z cukierni!

Wieczorem, gdy ojciec wrócił z pracy, mama bez ogródek oznajmiła przy mnie:

Staszek! Władek się wreszcie żeni!

Matko Boska! Niemożliwe! ojciec aż podskoczył z radości.

Spokojnie, ja się dopiero zastanawiam… próbowałem wyjaśnić.

Ani myśl, synu! Mama przybrała poważny ton. Tym razem na pewno się ożenisz. Jak nie, to Jagodę sama przygarnę jako córkę.

Mamo, ona ma rodziców zachichotałem.

Nie szkodzi odpowiedziała z powagą mama. To ciebie oddam do szpitala i powiem, że mi obcego syna podrzucili. Twój tata mnie poprze.

Gdy trzeba będzie przysięgnę! potwierdził ojciec i pogroził mi pięścią.

Cóż, tego wieczoru nauczyłem się, że kobiety w mojej rodzinie naprawdę potrafią postawić na swoim. I chyba dostałem lekcję na całe życie czas się w końcu ustatkować, bo z polską matką nie ma żartów.