„Opuść mój dom!” – wykrzyknęłam do teściowej, gdy po raz kolejny zaczęła mnie obrażać

Jedyną rzeczą, której zawsze się bałem w życiu, była wściekła teściowa. Raz już byłem żonaty. Wtedy jednak miałem chyba szczęście pod tym względem. Moja pierwsza żona była z domu dziecka, nie miała rodziców. Nigdy nie słyszałem więc żadnych wyrzutów pod swoim adresem. Niestety, z pierwszą żoną nam się nie ułożyło. Przeżyliśmy jako małżeństwo tylko pięć lat, a potem złożyłem pozew o rozwód. Kiedy się pobraliśmy, jeszcze studiowałem. Żona, już po roku, zaczęła pić, wpadła w długi, a ja, jako jej mąż, musiałem razem z nią wszystko spłacać. Zrezygnowałem ze studiów, aby pracować i spłacać zobowiązania.

To małżeństwo przyniosło mi tylko kłopoty. Gdy się rozwiedliśmy, odetchnąłem z ulgą. Nareszcie koniec problemów. Przez dwa lata byłem sam, powoli doszedłem do siebie, układałem swoją codzienność na nowo. W końcu poznałem Olgę. Nigdy wcześniej nie była nawet w poważnym związku, nie była mężatką. Wszystko potoczyło się szybko. Oświadczyła mi się, a ja się zgodziłem. Później przyszedł czas na poznanie jej matki.

Już od progu jej mieszkania zobaczyłem zagniewaną minę przyszłej teściowej. Nawet dobrze mnie nie przywitała mruknęła chłodne dzień dobry i zaraz przeszła do innego pokoju. Na początku nie rozumiałem, o co chodzi. Może coś ze mną jest nie tak? Może ubrałem się nieodpowiednio? Ale przecież wyglądałem całkiem przyzwoicie. Przy stole teściowa rzucała we mnie oceniające spojrzenia, milczała, co wprawiało mnie w zakłopotanie. Kiedy już czułem, że robię się czerwony, nagle się odezwała:

Aha, czyli nawet nie ukończył pan studiów? To co, niewiele pan wie o życiu? rzuciła z pogardą, uśmiechając się krzywo. Zawahałem się, ale spokojnie odpowiedziałem, popijając herbatę: Tak, mam niepełne wyższe, tak się życie ułożyło, nie skończyłem uniwersytetu, ale mam zamiar wrócić do nauki. Teściowa głośno westchnęła. Planujesz jeszcze szkołę kończyć? A kiedy zamierzasz być mężem, co? Kiedy będziesz dbał o dzieci, gotował, sprzątał dom? Wielki pan, książę się znalazł! Roześmiała się złośliwie, upiła łyk herbaty i odstawiła filiżankę. Powiem ci jedno: moja córka nie potrzebuje takich nieudaczników jak ty.

Patrzę na ciebie niby masz wygląd, niby posturę, a rozumu wcale. Te słowa okropnie mnie dotknęły. Wstałem od stołu, poszedłem do łazienki i się rozpłakałem. Obca kobieta zaczęła mnie obrażać bez powodu, a Olga milczała. Dobrze, że szybko wyszliśmy z jej mieszkania. Nie chciałem już tam wracać. Niestety, teściowa zaczęła za to nachodzić nas w domu i za każdym razem próbowała mi dokuczyć, przemycić jakąś złośliwość.

W końcu zdecydowałem się iść do psychologa, żeby dowiedzieć się, co robić. Kilka spotkań wystarczyło, żebym pojął, że teściowa to typowa manipulatorka, a ja stałem się jej ofiarą, bo nie umiałem się bronić przez swoje wychowanie. Gdy następnym razem zaczęła mnie poniżać, poprosiłem, żeby opuściła mój dom. Od tej pory nie utrzymujemy kontaktu. Już się tym nie przejmuję, a dla Olgi również nie jest to sprawa zasadnicza.