Odważny Polak wskakuje do lodowatej wody, by uratować sarnę z wiadrem utkwionym na głowie

Pewnego lata, dawno temu, gdy słońce leniwie opadało nad brzegiem Wisły w okolicach Warszawy, mieszkańcy zauważyli niezwykły widok: sarna, próbująca przedostać się przez rzekę, miała na głowie puszkę po farbie. Jej szanse na bezpieczne dotarcie na brzeg malały z każdą chwilą.

Właśnie wtedy pojawił się bohater młody chłopak o imieniu Franek Kowalski. Cała akcja została uwieczniona na starej kasecie wideo, którą do dziś wspominamy z sentymentem. Franek, nie tracąc czasu, ostrożnie uspokoił sarnę, używając środków uspokajających, wszak znał się na leśnych zwierzętach. Następnie załadował ją na swoją starą żuka i zawiózł do weterynarza, gdzie sarna otrzymała antybiotyki oraz leki przeciwbólowe. Po kilku dniach została wypuszczona z powrotem do lasu, pełna sił.

Franek rozważał, co powinien zrobić, ale w końcu postanowił popłynąć wraz z sarną do brzegu. Droga była trudna i bardzo męcząca, lecz Franek nie poddawał się. W końcu dotarli na ląd, ale sarna była tak zmęczona, że nie mogła wstać, więc Franek musiał nieść ją całą drogę do domu. Gdy wrócił, jego mama pani Kowalska ucieszyła się na widok syna całego i zdrowego oraz uratowanego zwierzęcia.

Dzięki szybkiemu działaniu Franka, życie sarny zostało uratowane, a ona sama wkrótce odpoczywała na pobliskiej łące, otoczona bujną zielenią. Franek, chcąc ją uspokoić, zaczął nucić cicho piosenkę Dziwny jest ten świat Czesława Niemena. Ku jego zdziwieniu, sarna uspokoiła się, przestała nerwowo się ruszać i pozwoliła Frankowi prowadzić się w kierunku brzegu.

Gdy dotarli na suchy ląd, chłopiec z pomocą sąsiada przypiął sarnię sznurkiem i odprowadził ją bezpiecznie z powrotem do lasu, gdzie mogła wrócić do swojego naturalnego środowiska.

Dobrze się stało, że sarna została uratowana, i mamy nadzieję, że od tamtej pory nie sprawia już żadnych kłopotów. Takie wydarzenie do dziś pozostaje żywym wspomnieniem o odwadze i dobrym sercu Franka Kowalskiego.