TYLKO Zawołaj „Ogłaszam was mężem i żoną!” – uroczystym tonem oznajmiła pani z urzędu stanu cywilne…

Ogłaszam Was mężem i żoną! wybrzmiało uroczyście z ust urzędniczki z Urzędu Stanu Cywilnego, która w tym momencie nagle się zachłysnęła i nerwowo zaczęła kaszleć.
No, proszę To nie wróży nic dobrego skomentowała mojej mama ten niekomfortowy incydent.
Goście rozszelestnili się i zaczęli szeptać. Ja z Alą, jako młoda para, spojrzeliśmy na siebie wystraszeni. Mieliśmy dopiero po 18 lat. W zasadzie dzieci. Ślub pospieszny, Ala wychodziła za mnie z posagiem.
Za dwa miesiące miał się urodzić nasz nieplanowany maluch. Suknię ślubną musiała wypożyczyć, buty pożyczyła od najlepszej przyjaciółki. Tak na marginesie, wiele lat później miałem z tą przyjaciółką krótką przygodę
Teraz byliśmy młodzi i szczęśliwi.
Wybraliśmy się kiedyś z Alą na spacer po parku. Trzymałem żonę za talię. Przeszedł obok jakiś nieznajomy facet i rzucił do mnie cicho:
Trzymaj mocno swoją dziewczynę, bo ktoś ją Ci zabierze
Palnął i poszedł w swoją stronę. Roześmialiśmy się i zapomnieliśmy o tej niespodziewanej przestrodze. Przecież całe życie było przed nami kto nas rozdzieli? Niech próbują
Mój przyjaciel, który był świadkiem na moim ślubie, kiedyś mi wypomniał:
Tomek, nie mogłeś wybrać lepszej? Zobacz, ile pięknych dziewczyn!
Machnąłem ręką:
Pewnie na Ciebie czekają
I, trzeba przyznać, doczekał się. Był żonaty cztery razy zawsze z pięknymi i bystrymi kobietami.
Urodziła się nasza córka Weronika.
Potem czekała mnie służba wojskowa. Byłem daleko od domu. Tęskniłem za żoną i córką. Ala przysłała mi swoje zdjęcie. Przechowywałem je pod poduszką, licząc na to, że pojawi się w moim śnie.
Pewnego dnia wracam do koszar, a zdjęcie Ali leży na mojej szafce dla wszystkich na widoku. Ktoś sprośny je podpisał i obrysował. W gniewie rzuciłem się na współlokatora i pobiłem go niemal na śmierć. Swoje odsiadłem w wojskowym areszcie. Zdjęcie musiałem podarować i wyrzucić.
Po powrocie z wojska byłem już mniej ufny. Z niewiadomego powodu złościłem się na żonę. Wbiłem sobie w głowę, że młoda kobieta na pewno miała kochanka. Przecież przez dwa lata jej nie widziałem.
Gdy w końcu zobaczyłem Alę, była zupełnie inną kobietą. Wyjeżdżała ze mną do wojska szara, niepewna siebie dziewczyna teraz stała przede mną olśniewająca, pewna siebie kobieta, pełna energii
Ala, to naprawdę Ty? Nie do poznania szeptałem jej do ucha.
Duma mnie rozpierała. Ale wtedy pojawiły się pierwsze ziarna wątpliwości czy nie ma jeszcze kogoś? Przecież taka słodycz przyciąga zainteresowanych. Dla równowagi znalazłem sobie kochankę żeby nie bolało, gdyby
O Ali dość szybko dotarły plotki o moich wyczynach. Udało mi się ją przekonać, by nie składała pozwu o rozwód. Ogłosiła swój wyrok:
No cóż, Tomku, teraz musisz się pogodzić
Ala spaliła wszystkie moje listy z wojska. Przez lata trzymała je w pudełku, czasem czytała. Do łóżka nie byłbym wpuszczony przez czas nieokreślony. Do stołu także nie zapraszała. Rozmawiała ze mną tylko o sprawach codziennych.
Potem, żeby naprawić sytuację, zabrałem żonę i córkę na dodatkowy wakacyjny wyjazd nad Bałtyk. Wino, owoce, morze, słońce, świeże powietrze Tam się pogodziliśmy. Po powrocie zakończyłem romans.
Przez siedem lat z Alą mieliśmy spokojne, rodzinne życie prawdziwa oaza. Ale chyba czegoś Ali było brak Może włoskiej pasji?
W pracy miałem kolegę dusza towarzystwa. Bartek potrafił rozkręcić każdą rozmowę. Był świetnym słuchaczem. Koledzy przychodzili do niego narzekać na życie, żony, teściowe, świat. Bartek cierpliwie wysłuchiwał i doradzał. Może zaproszę Bartka na urodziny Ali? Rozkręci imprezę, pomyślałem. Gdyby tylko wiedział, jak się to skończy!
Bartek przyszedł ze swoją żoną. Tego wieczoru prześcignął sam siebie szły żarty, śmiechy, spontaniczne toasty. Ala promieniała. Uśmiechała się do wszystkich, nadskakiwała gościom, ćwierkała jak ptak. Impreza była wyśmienita. Miesiąc później zaczęły się kłopoty, jakich nie śniłem!
Zadzwoniła do mnie żona Bartka i oznajmiła:
Tomku, nie wiesz o tym, ale nasi małżonkowie się spotykają. Proszę przekazać Ali, że będę walczyła o Bartka! Mamy dwójkę małych dzieci.
A ja, naiwniak, niczego się nie spodziewałem! Czy Ala mści się za moje dawne grzechy?
Nie będę opisywał całego piekła. Żona Bartka ścigała Alę wszędzie. Groziła, że weźmie tabletki i umrze na oczach wszystkich. Zamknąłem Alę w mieszkaniu, odłączyłem telefon stacjonarny, straszyłem rozwodem. Bez efektu. Mówią, ognia i miłości nie ukryjesz.
Wtedy pobiegłem po pomoc do najlepszej przyjaciółki Ali.
Powiedziała mi ostro:
Tomek, tam jest miłość. Ala nie wróci. Drogi do niej są zamknięte.
Tak, dostało mi się z każdej strony. Z rozpaczy spędziłem pół roku u tej przyjaciółki na krótką ulgę.
Ala i Bartek pobrali się. Nikogo i niczego wokół nie widzieli, byli w swoim niebie, mieli jedno wspólne tchnienie. Nienawidziłem ich i przeklinałem. Chciałem wyć i rwać włosy z głowy. Jak mogło się to wydarzyć? Straciłem żonę! Widać, szczęście z nieszczęściem w jednym wózku jeździ
Mówią, że czas leczy rany. Nie wierzę. Rana przykryta cienką skorupą, jak lód, ale ciągle boli. Przyjaciele troskliwie szukali mi drugiej żony. Znaleźli Piękność. Szybko się ożeniłem, żeby się nie rozmyślić. Od siedemnastu lat jesteśmy razem. Zachwycić się jej urodą nie potrafiłem. Staram się być szczęśliwy Bez nadziei mam nadzieję. Ale gdyby ktoś zajrzał w zakamarki mojej umęczonej duszy! Tam na zawsze mieszka moja Ala. Czy jeszcze mnie zawoła
Dziś wiem jedno: najpiękniejsze chwile z życia potrafią wrócić tylko w pamięci i to już jest moje prawdziwe bogactwo.