Wybór Damiana i jego żony. Pomogli go dokonać były teść i jego córka

– Naprawdę to zrobiliśmy! – wykrzyknął Damian. – To ten dom, o którym marzyliśmy. Dobra lokalizacja, blisko centrum. Z daleka od dawnych krewnych, irytujących twarzy mojej byłej żony i jej ojca. Na początku nawet nie podejrzewali, że ​​sprzedali dom mojej obecnej żonie.

Byliśmy dość bogaci. Nie było nam trudno kupić ten dom, zwłaszcza że był wart zobaczenia reakcji mojej byłej.

Z Anną rozstali się dawno temu. Ich historia miłosna na początku przypominała burzliwy romans. Ale sielanka nie trwała długo. Bo w tej historii było o jednego za dużo: o Piotra, który nieustannie ingerował w ich związek, nie akceptował zięcia i często poniżał, komentując, że ma złą pracę.

Damian starał się jak mógł, żeby zdobyć przychylność teścia. Wykonywał wszystkie męskie prace w domu. Nieustannie pomagał Annie, spełniał wszystkie jej zachcianki. Ale nikt tego nie doceniał.

Mimo, że Anna i jej ojciec byli udziałowcami dużej firmy, jej ojciec traktował córkę niezbyt poważnie i kiedy tylko mógł, nie pozwalał jej za siebie decydować. Gdy dziewczyna zdecydowała się zamieszkać z Damianem, pod uwagę od razu zaczęli brać dom jej ojca, bo chłopak miał małe mieszkanie. Ojciec Anny od razu zaczął mówić, że Damian to utrzymanek, którego interesują tylko ich pieniądze.

– Nie wstyd ci żyć na nasz koszt? Myślisz, że coś z tego dostaniesz? Jesteś tu nikim, pamiętaj! – w tym domu to była codzienność. Krótko mówiąc, teść nie był zbyt uprzejmy.

Cierpliwość Damiana wyczerpała się po 1,5 roku wspólnego życia. Mężczyzna był zmęczony ciągłymi wyrzutami z każdej strony. Jego życie zaczęło przypominać grę, w której był tylko pionkiem, nieustannie bitym przez wysoko postawione figury.

Początkowo Anna nie rozumiała powodów tej decyzji. I obraziła się na Damiana. Dopiero, kiedy odszedł, zrozumiała, co było źródłem wszystkich ich, niemal codziennych kłótni z ojcem.

Aż tu znowu splotły się ich drogi, chociaż żadne z nich się tego nie spodziewało. Ale los postanowił wprowadzić własne poprawki do sytuacji.

– Moja żona i ja zobaczyliśmy to ogłoszenie w internecie. Ktoś pilnie chciał sprzedać dom. Podano dwie osoby kontaktowe: mojego byłego teścia i Annę.  Treść ogłoszenia brzmiała: „Pilnie szukam kupca, istnieje możliwość zamiany na dwa mieszkania własnościowe”. Nie było żadnych wątpliwości – kupujemy.

Sprzedawali dom całą rodziną, uczestniczył w tym nawet nowy mąż. Podobno był bardziej wytrwały i zdołał zerwać „związek ojca z córką”.

Przed podjęciem decyzji o zakupie porozmawialiśmy z żoną i uznaliśmy, że lepiej, żeby poszła sama. Chcieliśmy, żeby wszystko poszło gładko, bez niepotrzebnych, stresujących sytuacji i kłótni. Nie chciałem tego zepsuć.

Zamieszanie z dokumentami trwało około miesiąca. Umówiliśmy się, że jak tylko załatwimy wszystkie formalności, wyprowadzą się. Wydawało się, że się im nie spieszy, nie wywieźli nawet żadnych rzeczy.

Mój były teść zadzwonił do mojej żony i zaczął się skarżyć, że nie mają czasu na przeprowadzkę i prosił, żeby jeszcze trochę mógł tam mieszkać. Skonsultowaliśmy się z żoną i tym razem oddzwoniłem już ja. Od razu zacząłem mówić poważnym tonem i nie bawiłem się w żadne ceremoniały. Mężczyzna zaczął mówić, że to ich córka zmusza ich do wyprowadzki, bo znalazła sobie chuligana, który zrujnował im życie i zaczął rządzić Anną. W tym momencie roześmiałem się. Wspomniałem o „zasadzie bumerangu”, która znalazła swojego bohatera!

Tydzień później zadzwonili do nas i powiedzieli, że możemy się przeprowadzić, opuścili mieszkanie. Tak też zrobiliśmy, ale kiedy przyjechaliśmy na miejsce, zastaliśmy tam byłego teścia.

Oczywiście nie spodziewał się mnie zobaczyć. Awantura wybuchła w jedną sekundę! Mężczyzna natychmiast wezwał na pomoc swoją córkę mówiąc, że nigdzie się nie ruszy.

– Chciałem sfotografować ich twarze na pamiątkę tamtej sytuacji. Powiedziałem, że zgodnie ze wszystkimi dokumentami ich już tam nie ma. Daję im jeden dzień na wyniesienie rzeczy, a w przeciwnym razie kieruję sprawę do sądu.

Po tych słowach zdali sobie sprawę, że nie mają innego wyjścia. Zabrali cały swój dobytek i następnego dnia opuścili dom.

– Wiesz, długo będę wspominał tę akcję. Życie zawsze ustawia wszystko na swoim miejscu. Mam nadzieję, że mój były teść siedzi teraz i obgryza paznokcie w jakimś małym mieszkanku na obrzeżach miasta i pamięta, że to ja go tak urządziłem – powiedziałem do mojej żony.