Koleżanka bała się portali społecznościowych, ale właśnie tam znalazła swojego przyszłego męża

Moja przyjaciółka należy do tych osób, które nienawidzą sieci społecznościowych. Zawsze mówi, że to samo zło. Bo kto tam może siedzieć? Albo dzieciaki, które wymyślają jakieś głupie zabawy, albo emeryci, którzy wierzą w różne bzdury i prowokują kłótnie. Albo jeszcze gorzej, niby normalni mężczyźni, ale w rzeczywistości zboczeńcy.

Właściwie to było dla mnie trochę zabawne, bo to na pewno zbyt ogólny obraz świata. Nasze życie nie zależy od tego, czy jakiś troll skomentuje nasze zdjęcie, czy nie. Jeżeli nie chcesz, to z nim nie rozmawiaj, zablokuj go. Ola zresztą miała profil w mediach społecznościowych, ale był prawie całkowicie pusty.

Gdy ja wciąż wrzucałam nowe zdjęcia, bo chciałam zająć się blogowaniem, moja przyjaciółka mnie krytykowała. I to dość ostro. Na przykład mówiła, że jestem głupia i narażam nie tylko siebie, ale też wszystkich wokół mnie na straszliwe niebezpieczeństwo.

Starałam się z nią nie kłócić. Jednak po cichu pisałam posty i publikowałam relacje. Bo co w tym takiego strasznego? Nie robię tego w czasie rzeczywistym i nie oznaczam lokalizacji. Wydaje mi się, że nic złego nie mogłoby się przez to stać. Tak, Ola i ja bardzo się różniłyśmy. Ale nie uwierzycie, jak to teraz wygląda. Wydaje się, jakbyśmy zupełnie zamieniły się miejscami. I naprawdę, to, co zrobiła Ola, było bardziej niebezpieczne niż moje posty w sieciach społecznościowych i zdjęcia opublikowane kilka tygodni po ich zrobieniu. Nie domyślacie się nawet, jak potoczyło się nasze życie później.

Poznałam miłość mojego życia, dlatego odpuściłam te wszystkie blogowe chwyty. Uznałam, że prawdziwe szczęście nie potrzebuje mediów społecznościowych. Pobraliśmy się. Ola była przez jakiś czas sama. I możecie się zdziwić, ale wam powiem, że poznała faceta właśnie w Internecie. Kiedyś przypadkowo dodał ją do znajomych, a potem zaczęli ze sobą pisać. Facet pochodził z naszego miasta, mieszkał na przedmieściach. Miał dom i własną małą firmę. Na zdjęciu wyglądał normalnie. Ale kto wie, czy to na pewno jego zdjęcie. Zaproponował Oli spotkanie.

Wtedy to ja zaczęłam sprowadzać ją na ziemię. Powiedziałam jej, żeby nie robiła bzdur. Wydawało mi się wtedy, że to może być jakiś oszust. Ale nie posłuchała mnie i w tajemnicy przede mną spotkała się z nim w kawiarni. Zgadnijcie, jak teraz wygląda nasze życie? Ja rozwiodłam się z mężem. Chociaż nie poznaliśmy się na portalach społecznościowych, to jednak nie zgraliśmy się charakterami. Klasyka. A Ola i Damian pobrali się. Są bardzo szczęśliwi. Ich córka niedługo skończy roczek.

Dlatego nie zawsze coś, co wydaje się nierozsądne, rzeczywiście takie jest. Trzeba nauczyć się odróżniać czarne od białego – i w realu, i w Internecie. Wtedy nie będzie żadnych problemów ani obaw.