Byłam niechcianym dzieckiem, dowiedziałam się o tym od babci.

Urodziłam się w rodzinie pełnej miłości i troski. Mam 3 siostry, mamę i tatę oraz dziadków. Bardzo się wszyscy kochamy, a moi rodzice nigdy się nie kłócą, przynajmniej nigdy nie słyszałam między nimi żadnych sporów. Jestem już dorosła i szukam mężczyzny, z którym założę taką samą rodzinę. Jednak niedawno dowiedziałam się, że nie zawsze tak było, a mój ojciec w ogóle nie chciał, żebym się urodziła.

Babcia opowiedziała mi, że kiedy moi rodzice byli młodzi, ojciec powiedział mamie, że bardzo chce mieć syna. Mama obiecała, że mu go urodzi. Jednak pierwsza na świecie pojawiła się dziewczynka. Ojciec był niezadowolony, ale powiedział, że następny będzie syn. No, ale na na świat przyszła kolejna córka. Wtedy ojciec był już naprawdę zawiedziony i powiedział, że mają ostatnią próbę – jak nie będzie chłopaka, to się z mamą rozstaną. Nie wiem, jak w ogóle można coś takiego powiedzieć, ale najwyraźniej tata rzeczywiście desperacko chciał mieć syna. Jednak tak naprawdę bardzo kochał wszystkie moje siostry. Nawet, gdy urodziła się trzecia dziewczynka.

Wtedy ojciec powiedział, że nie będą już mieli więcej dzieci, bo stracił już nadzieję na męskiego potomka. Tak było przez 7 długich lat, ale wtedy mama znowu zaszła w ciążę.

Babcia powiedziała mi, że wtedy w oczach taty i chyba wszystkich innych też, znowu pojawiła się nadzieja. Aż strach było pomyśleć, co by było, gdyby to znowu była dziewczynka.

Ale, jak pewnie już się domyślacie, żaden chłopiec nie dorastał w łonie mojej matki. Kiedy po USG mama przyszła do domu i przekazała tacie wiadomość, był tak zły, że nawet kazał matce dokonać aborcji. Wszyscy przekonywali ojca, żeby się uspokoił. Przypominali, że ma już 3 dziewczynki, kocha je wszystkie i tak samo pokocha następną. Ale on się uparł – nie chciał kolejnej córki i już. Mama mu się sprzeciwiła i postanowiła urodzić. Tata zaczął dużo pić, zupełnie nie pomagał mamie i nawet ze sobą nie rozmawiali. Rozwód wisiał na włosku, ale mama miała nadzieję, że sytuacja w końcu się poprawi.

W dniu, w którym moja mama poszła rodzić, ojciec nie przyszedł do niej i jej nie wspierał. Wtedy wszyscy, nawet babcia, zrozumieli, że mu nie przejdzie. Ale mama wróciła ze mną do domu, podeszła do niego i bez słowa dała mu mnie na ręce. Wtedy zupełnie się rozkleił, łzy napłynęły mu do oczu, pocałował mnie w główkę, ucałował moją mamę, a w domu znowu zapanowała miłość i wzajemna troska.

Nigdy bym nie pomyślała, że mój ojciec mógł nie chcieć, żebym się urodziła. Czasami wydawało mi się nawet, że kocha mnie bardziej niż moje siostry. Ale potem zjawił się ten, który go ostatecznie uszczęśliwił. Rok po mnie mama urodziła mojego brata – piąte dziecko w rodzinie i, jak wszyscy żartujemy, ukochane dziecko mojego ojca.

W tajemnicy mama wyznała mi, że tak naprawdę chciała mieć 4 córki, ale nie sądziła, że ​​to się kiedykolwiek ziści. Wiedziała przecież, jak bardzo jej mąż chciał mieć syna. Ale najwyraźniej los postanowił trochę najpierw zażartować sobie z taty. A może mama ma jakiś układ z wyższymi siłami?